Dit zijn van oorsprong 17de-eeuwse panden waarvan 12A met gepleisterde tuitgevel. Plein 13 was rond 1900 het café met woning van Johannes Cornelis van Veen. Op het bord boven de entreedeur stond: ‘Billard’, als aanduiding dat je er ook kon biljarten. Nadien is groot op de gevel de naam ‘Café De Goede Hoop’ aangebracht. Het was toen een van de belangrijke ontmoetingsplekken in het dorp. John Zwetsloot liet er in 1958 een nieuwe woning met souvenirwinkel en schilderwerkplaats bouwen (14). De Wassenaarse architect Herman C. de Jong ontwierp, in de stijl van de Delftse school, twee trapgevels met neorenaissance details. Na een interne verbouwing hebben twee van de drie panden sinds 1987 weer een horecafunctie.

De panden aan de Botermarkt 17–18 dateren uit de eerste helft van de 19de eeuw en maakten deel uit van het levendige marktgebied in het hart van Leiden. Oorspronkelijk bevonden zich hier een pakhuis en een winkel met bovenwoning, karakteristiek voor de combinatie van handel en wonen in de binnenstad.

De gevels, uitgevoerd in baksteen met natuurstenen accenten, tonen kenmerken van het laat-classicisme: een horizontale geleding, hoge vensters met rechte ontlastingsbogen en een sobere kroonlijst. In de loop van de 20ste eeuw zijn de panden samengevoegd en aangepast voor nieuwe functies, maar de historische structuur bleef grotendeels behouden.

Het pand aan de Langstraat 2–4 dateert uit het midden van de 19de eeuw en diende oorspronkelijk als winkel met bovenwoning. De bouwstijl is eenvoudig neoclassicistisch, kenmerkend voor de dorpsarchitectuur uit die tijd. De symmetrische gevel met horizontale geleding en natuurstenen dorpels geeft het pand een bescheiden maar statige uitstraling.

In de loop van de 20ste eeuw is het gebouw meerdere malen aangepast aan nieuwe functies, waaronder detailhandel en kleinschalige horeca. Ondanks deze veranderingen zijn diverse historische elementen behouden gebleven, zoals de oorspronkelijke kapconstructie en een deel van het metselwerk in kruisverband.

De huidige gevelindeling met brede etalageruiten stamt uit de jaren ’30 en weerspiegelt de opkomst van de moderne winkelstraat. Binnen zijn nog sporen zichtbaar van de vroegere indeling als woonhuis boven de zaak.

Met zijn markante ligging in de Langstraat vormt dit pand een herkenbaar onderdeel van het historische dorpsbeeld.

Het hoekpand aan Maliestraat 20-22 in het centrum van Den Haag is een rijksmonument uit de 19e eeuw, opgenomen onder monumentnummer 17755, gelegen in het Rijks beschermd stadsgezicht Den Haag Centrum.

Dit karaktervolle gebouw heeft een klassieke uitstraling met een rechte kroonlijst en markante gevel die getuigt van de bouwstijl van zijn tijd. In vroeger tijden huisvestte het pand onder meer de Boetiek Hathor aan de straatzijde, terwijl via een achterpoortje toegang is tot ruimten achter het hoofdgebouw.

Het monumentale pand aan de Prinsegracht 14 werd gebouwd in het laatste kwart van de 18de eeuw, toen de gracht zich ontwikkelde tot een voorname woonstraat voor Haagse kooplieden en ambtenaren. De bouwstijl is laat-classicistisch, herkenbaar aan de strakke symmetrie, de hoge ramen met stucomlijsting en de sobere ornamentiek.

Het pand diende oorspronkelijk als herenhuis en behield zijn woonfunctie tot in de 20ste eeuw. Later kreeg het diverse bestemmingen, waaronder kantoor en culturele ruimte, waarbij veel oorspronkelijke details – zoals de marmeren vloeren, de gesneden trapleuning en het stucplafond – zorgvuldig bewaard zijn gebleven.

De representatieve voorgevel, met zijn imposante kroonlijst en karakteristieke deuromlijsting, vormt een goed voorbeeld van de stedelijke architectuur die Den Haag in deze periode zijn statige karakter gaf.

Dit raadhuis is gebouwd in 1872 en heeft dienst gedaan tot 1925. De bouwstijl is eclectisch. Daarna is het Huis De Paauw aan de Raadhuislaan als raadhuis in gebruik genomen. De uit Lisse afkomstige architect is Johannes Gerard van Parijs (1850-1875). Hij heeft ook enkele gemeentehuizen in de regio ontworpen en in 1873 het herenhuis Schoolstraat 4 in Wassenaar.

Het eclecticisme is de bouwstijl waarbij men vormen van verschillende bouwstijlen combineert tot een nieuw geheel.

De gevel toont verschillende elementen van de barok, uit de 18de eeuw, zoals de krulligere ornamenten. De grote ramen zonder roedeverdeling zijn echter modern 19de-eeuws. Voor het gebruik als winkel zijn grote etalageruiten aangebracht. Op het dak staat een houten klokkentoren. Oorspronkelijk heeft hier een brandbel gehangen. In 1980 heeft de toenmalige eigenaar Toon van Keppel er een carillon in aangebracht.

Historische Vereniging Oud Wassenaar